Eenmaal veganist geworden qua eten ontkwam ik er niet aan om verder op onderzoek te gaan. Hoe zit het dan met die prachtige schapenwol waar ik de kinderen mee laat werken op school? Wat is er mis met wol? Een schaap moet geschoren worden, toch? Ik liet de kinderen natuurlijk materiaal voelen en er aan ruiken en vervolgens gingen we dan met water en zeep de wol vervilten tot prachtige kunstwerkjes. Kinderen blij, ouders verrukt, ik tevreden en …. onwetend! Tot nu dan!
Ik las huiveringwekkende verhalen over mulesing. Dit is het wegsnijden van huid rond het achterwerk van een schaap om te voorkomen dat er urine en poepvlekken in de vacht komen. Dit zou namelijk de Australische blowfly aantrekken, waarvan de larven uiteindelijk het schaap kunnen aanvreten. Maar mulesing is een afschuwelijke pijnlijke handeling, die vaak gecombineerd wordt met het afknippen van de staart en een eventuele castratie. Allemaal onverdoofd!
Ik ging direct naar mijn wolwinkel om te vragen of ik nou deze horrorwol had gekocht. Gelukkig konden ze mij zeggen dat hun wol niet uit Australië komt en mulesingvrij is maar…… garanties zijn er nooit omdat de wolindustrie een zeer ondoorzichtige business is. De wereldproductie van wol is grotendeels geconcentreerd in Australië, Nieuw-Zeeland, Zuid-Amerika en Zuid-Afrika. Gebieden waar nog veel ruimte is om de onvoorstelbare hoeveelheid schapen te houden die nodig is om aan de vraag uit de hele wereld te voldoen. De verwerking (wassen, verven, spinnen, weven, breien) van al deze wol is vervolgens weer geconcentreerd in andere landen, zoals Maleisië, India en China. Door de vele tussenhandelaren hebben kleine wolbedrijven nauwelijks inzicht in de herkomst van de meeste wol. Ik vind het goed dat mijn wolwinkel erop aandringt dat de grote textielmerken eisen stellen aan hun wolleveranciers en dat het onderwerp hun volle aandacht heeft maar voor mij was de ”wollen” kous af.
Bovendien is wol een slechte keuze voor het milieu, zoals blijkt uit een onderzoek van Milieu Centraal, uitgevoerd door CE Delft. ”Van het spinnen van de vezel tot het verven van de stof: de productie van kledingmaterialen doorloopt verschillende processen. “Er worden bestrijdingsmiddelen gebruikt en grote hoeveelheden water en energie”, meldt Milieu Centraal. Niet zo best dus.
Ik heb me voorgenomen om ook mijn kledingkast in de toekomst diervriendelijk en duurzaam te laten worden. Ik zal al mijn wollen kleding afdragen en langzaam maar zeker vervangen.
Bont voor Dieren heeft hierover een duidelijk verhaal op de website staan.

Het goede nieuws: Je kunt heel stijlvol voor de dag komen zonder dierenleed. Kijk eens op de volgende websites:
Geitenwollenwinkel
Wolf and storm